Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki.
W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!
  • Kościół pw. NMP Matki Kościoła i św. Jakuba w Brzesku

Chrzest

Bierzmowanie

Eucharystia

Pokuta

Namaszczenie chorych

Kapłaństwo

Małżeństwo

 

Tekst: Maria Dziwiszewska / KNU

 Trzydniowe przygotowanie do uroczystości podniesienia kościoła św. Jakuba w Brzesku do rangi sanktuarium, prowadził ks. Krzysztof Orzeł, Dyrektor Diecezjalnego Biura Pielgrzymkowego, Turystyki i Sanktuariów w Tarnowie.

Każde spotkanie zaczynał  i kończył słowami znanej piosenki religijnej: „W drogę z nami wyrusz Panie! Nam nie wolno w miejscu stać. Gdy zbłądzimy podaj rękę. Gdy upadniemy pomóż wstać… I do serca swego prowadź, prowadź nas!” 

Na wstępie ks. Krzysztof  stwierdził, że  sobotnia uroczystość to wielki Boży dar dla parafii. On, Pielgrzym Jakubowy, był wiele razy szlaku do Santiago de Compostela, nawet dopiero co stamtąd wrócił. A wy, parafianie – mówił – będziecie na tym szlaku wstępując nawet po drodze do kościoła, by pokłonić się Jezusowi. W dzisiejszym  świecie, który jest zabiegany, głośny, interesowny, wprost  nachalny, wielu ludzi szuka sensu życia, wędrówki, szuka Boga. Można go usłyszeć tylko w ciszy. Duch Święty przychodzi w łagodnym powiewie, delikatnym dotyku ducha. Żeby go usłyszeć, trzeba się skupić, wsłuchać. By dobrze przeżyć czekające nas wydarzenie… 

Cisza. Wyraz składa się z pięciu liter. Każda z nich to symbol – swoisty warunek konieczny w relacji człowieka z Bogiem Kiedy tak naprawdę może ona zaistnieć? 

„C” – jak  „Ciało”. Ono może oponować, nie zgadzać się, nawet uniemożliwiać „wędrówkę”. Trzeba go odsunąć, zlekceważyć  jego zachcianki   a na plan pierwszy ustawić dobro duszy. Wtedy znajdziemy sens życia, Bóg wskaże drogę…

„I” – jak „Intelekt”. Myślenie też trzeba wyciszyć. Doczesne dobra, zdobycze cywilizacji, wielkie osiągnięcia, kariera  - rozpadną się  w pewnym momencie. Co pozostanie? Trzeba myśleć po Bożemu. Czego On od nas oczekuje. Czy pełnimy Jego wolę.

„S” -  jak „Słowo”. Ono może ranić, robić krzywdę, zniszczyć drugiego. Złe słowa obrażają Boga. Trzeba mówić dobre , ciepłe słowa do ludzi. „Cokolwiek uczyniliście jednemu z tych maluczkich – mnieście uczynili – poucza nas Jezus. Trzeba panować nad językiem. Mniej mówić. Raczej słuchać …

„Z” - jak „Zmysły”. Bóg dał nam zmysły, ale i rozum, by właściwie z nich korzystać, patrzeć na drugiego człowieka Jego oczami: sercem. Wyciszyć pokusy. Zapanować nad pożądliwością ciała… Wtedy usłyszymy Jego  głos. Dziękujmy Bogu, że jesteśmy, że daje nam siły i chęci, by do Niego przychodzić, do Jego Domu…

„A” -  jak „Adoracja”. Przyjść przed Najświętszy Sakrament. Uklęknąć. Popatrzeć „w oczy” Boga, ożywić modlitwę  osobistą, wspólnotową, rodzinną. Zaprosić  Boga: „W drogę z nami wyrusz Panie!” 

Spotkanie w czwartek, dzień poświęcony św. Franciszkowi

Gdy już usłyszymy głos Boga w ciszy własnego serca, czas przygotować się do drogi. Co więc zabrać na tę życiową pielgrzymkę z Duchem  Świętym?  Św. Jakub, stojący w feretronie koło ołtarza ma ze sobą tykwę – naczynie na wodę używane w jego czasach. Na życiową wędrówkę taka woda życia jest konieczna, by się nie odwodnić, mieć siłę na dalszą drogę, by nie umrzeć z pragnienia. Dla nas takim przewodnikiem, podręcznikiem w podróży, będzie właśnie wyraz „tykwa”.

Jak wczoraj – każda literka wyrazu „tykwa” ma oznaczać to, co jest nam potrzebne w pielgrzymowaniu do Królestwa Niebieskiego: 

„T” -  jak „Tradycja”. Sięganie do historii, przeżyć ludzi, którzy już odeszli, zwyczaje, uroczystości kościelne i państwowe, nabożeństwa ludowe …Trzeba je kultywować, by powielać dobre wzorce dla przyszłości…

„Y” – jak  „Yyyy”. To zlepek głosek, gdy brakuje nam słowa, nie wiemy, co powiedzieć, albo nie mamy nic do powiedzenia. Nie mamy jasno wytyczonego celu, konkretnego  kierunku, więc…

„K” – jak „Kościół”. Źródło żywej wody poprzez łaski sakramentalne Ewangelię i Eucharystię. Wszyscy jesteśmy Jego członkami . Gdy się od niego oddalimy –wyschniemy duchowo…

„W-  jak Wolność”. Człowiek zniewolony, skrępowany nie może iść, gdzie chce. A często jesteśmy zniewoleni z wyboru. Trzeba więc pracować nad sobą. Nałogi – to nie wolność! Czekające nas podniesienie kościoła do godności  sanktuarium ,ma być przeżyte nie tylko jako  moment historyczny, ale duchowy.

„A” – jako „Ambicja”. Byle nie przesadzona, bo przynosi więcej szkody niż pożytku. Chciejmy,  by nasze rodziny były blisko Boga, by wszyscy byli wrażliwi na drugiego człowieka, by umieli odczytać wolę Bożą i  starać się rzetelnie wypełniać swoje powołanie.

Jesteśmy gotowi do pielgrzymki  z Chrystusem. Poprośmy więc: „W drogę z nami wyrusz Panie! Nam nie wolno w miejscu stać!” 

Spotkanie trzecie w dniu św. Faustyny Kowalskiej 

To już trzeci dzień przygotowania do uroczystości podniesienia waszego kościoła do godności sanktuarium.  To już jutro. Dobrze, że już wiemy z poprzednich katechez, że musimy znaleźć miejsce i czas na spotkanie z Bogiem w ciszy własnego serca. Wiemy, co mamy zabrać do pielgrzymiej Tykwy Jakubowej, by wyruszyć w pielgrzymią drogę. Dziś zastanowimy się – mówił ks. Krzysztof -  co trzeba robić, aby mieć siły w wędrowaniu i nie ustać w drodze. Jak iść? Skąd wiedzieć, że idziemy w dobrym kierunku, czy nie zboczyliśmy z trasy, czy idziemy drogą do świętości?

Naszym pomocniczym słowem, jak w dniach poprzednich, będzie wyraz „Jakub”. Jeden z ulubionych uczniów Jezusa, obecny podczas uzdrowienia córki Jaira, w Przemienieniu na Górze Tabor i w Ogrojcu. Męczennik. Wasz Patron. 

 „J” – jak „Jeść” - spożywać, karmić się, żywić ciało, by nie umrzeć z głodu. Ale nam chodzi o pokarm duchowy – zdrowy dla duszy, płynący nieba, z relacji z Bogiem. Bez niego nie damy rady żyć, utracimy siły. Najbardziej potrzebnym pokarmem dla ducha jest modlitwa. Nie odklepywane „paciorki”, lecz głęboka rozmowa z Bogiem, najlepszym przyjacielem. Czy macie czas na taką modlitwę – pytał Ksiądz - by  porozmawiać z Nim, podziękować, poprosić o pomoc i przeprosić, gdy zgrzeszyliście?  Pokarmem dla duszy jest Boże Słowo.                                 I znów zapytam: Kiedy ostatnio mieliście w ręku choć niewielki fragment Ewangelii? W domu? Czy znacie Biblię i czytacie ją, potraficie przytoczyć jakieś ważne wydarzenia? Najdoskonalszym pokarmem duchowym jest Eucharystia i przystępowanie do Komunii św. To przecież  bezkrwawa ofiara Chrystusa - Jego Ciało. On daje moc przetrwania, siły do podjęcia nawrócenia, nadzieję zbawienia wiecznego…

„A” – jak „Apostoł”. Nie tylko do  12 , a potem 72 Apostołów Jezus powiedział: Idźcie na cały świat i nauczajcie… …Idźcie, posyłam was… te słowa skierowane są do wszystkich. Mamy głosić dobro, tam gdzie panuje zło. Miłość, gdzie szerzy się nienawiść. Pokój, gdy panuje ucisk, krzywda, uzależnienia. Wszyscy na mocy Chrztu jesteśmy wezwani do odpowiedzialności za Kościół. Jakub nas dzisiaj pyta: Jesteś Apostołem?...

„K” –jak „Krzyż”. Kiedyś był znakiem hańby. Chrystus podejmując śmierć męczeńską uczynił go symbolem zbawienia. Każdy go dźwiga na swoich barkach. Czasem jest ciężko.

Potrzebne są siły i wytrwałość. Ale dźwigajmy go i idźmy za Chrystusem…

„U” - jak „Ufność”. Niektórym wydaje się, że sam da sobie w życiu radę i niczyja pomoc nie jest mu potrzeba. Żyje, jakby Boga nie było. Ale do czasu… Chrześcijanin wie, że wszystko, co ma, otrzymał jako dar. I jeszcze to, że Bóg ma wobec każdego plan. Trzeba Mu tylko zaufać! On jest Miłosierny i nie chce naszych cierpień. A jeżeli je zsyła, to może są potrzebne. Znana nam pieśń ujmuje to trafnie: „Nie bój się, nie lękaj się, Bóg sam wystarczy…”

„B” – jak „Brzesko”. Podziękujcie Bogu, że jesteście  w tej parafii i waszym Patronem jest św. Jakub. Bądźcie dumni, że macie sanktuarium! Cieszcie się, że możecie uczestniczyć w tak doniosłej uroczystości! Przeżyjcie ja całym sercem. Dziękuję, że mnie słuchaliście i było was tak dużo. Życzę, byście zawsze znajdowali ciszę, czas na Adorację, tykwę wypełnioną Bożą miłością, abyście  swoją postawą świadczyli, że jesteście cząstką Kościoła i zawsze będziecie szli za Chrystusem. Ciągle dalej… do szczęścia i miłości. Bądźcie Apostołami, jak św. Jakub.

 

Sunday the 16th - Custom text here - Powered by Joomla! | Designed by Hostgator Reviews